Pse disa njerëz bien gjithmonë në dashuri me personin e gabuar?

Të gjithë e njohim ndjenjën e emocionit fillestar në marrëdhënie: mesazhe që i japin zemrës një rrahje më të shpejtë, kimia elektrike dhe biseda që rrjedhin natyrshëm.

Megjithatë, ndonjëherë, pa paralajmërim, ndodhin ndryshime. Shkëndijat e emocionit fillojnë të zbehen, partneri distancohet, ose ndjenjat e tërheqjes emocionale fillojnë të veniten. Në këto momente, lind pyetja: përse vazhdojmë të tërheqim të njëjtin lloj personi?

Shpesh, na kalon mendimi “Këtë herë do të jetë ndryshe.” Por shumë herë, fundi është gjithashtu i njëjtë: marrëdhënie me shumë intensitet, por me ankth, ose stabile por pa emocion. Njerëzit ndihen gjithmonë midis eksitimit dhe qetësisë, pa arritur asnjërën plotësisht.

Nëse kjo situatë të duket e njohur, nuk je një ri.

Roli i familjaritetit

Ideja se “familjariteti krijon pëlqim” është një parim i njohur në psikologji. Nga një këndvështrim evolucionar, e njohura na ofron ndjenjë sigurie. Kur diçka është e njohur, truri mund të parashikojë më lehtë zhvillimet e ardhshme dhe kjo parashikueshmëri sjell rehati.

Në marrëdhënie, megjithatë, kjo mund të ketë pasoja të dyfishta. Për një person që është rritur me kujdestarë emocionale të paqëndrueshëm, një partner që sillet ndonjëherë afër dhe ndonjëherë larg mund të duket i njohur dhe kështu edhe rehatues. Edhe nëse marrëdhënia sjell dhimbje, ndjenja e njohjes ka një efekt qetësues.

Shpesh, lidhjet romantike fillojnë me intensitet të lartë dhe emocionet e forta. Megjithatë, ky intensitet nuk është gjithmonë tregues i një dashurie të shëndetshme. Më shpesh, ai reflekton aktivizimin e një modeli emocional të pazgjidhur.

Shumë njerëz, pa e kuptuar, shpresojnë se duke përsëritur këto modele në marrëdhënie të reja, do të arrijnë një përfundim të ndryshëm, më të shëndetshëm. Të menduarit “Këtë herë do të jetë ndryshe” shpesh shpien në cikle që përsëriten, sepse nuk ndryshon asnjë model, vetë individi ndërron.

Kurthi i ankthit dhe shmangies në marrëdhënie

Një tjetër shkak për përsëritjen e modele të dështuara në marrëdhënie është ajo që quhet “kurthi ankth-shmangie”. Ky koncept përshkruan dinamikën mes individëve me stil të lidhjes ankthioze dhe atyre me stil shmangës.

Personat me stil të lidhjes ankthioze kanë një nevojë të madhe për afërsinë dhe sigurimin nga partneri e frikësohen nga refuzimi. Këta individë shpesh bëhen emocionalisht të përfshirë dhe kërkojnë konfirmim të vazhdueshëm.

Nga ana tjetër, ata me stilin e lidhjes shmangëse e shohin pavarësinë si diçka të rëndësishme dhe mund të ndihen të mbingarkuar nga afërsia e tepruar. Shpesh, këta individë shmangin shprehjen e emocioneve, duke krijuar vështirësi në angazhim të plotë.

Stili i sigurt i lidhjes karakterizohet nga një ekuilibër i shëndetshëm. Këta individë ndihen rehat si me afërsinë, ashtu edhe me pavarësinë dhe ndajnë hapur nevojat dhe emocionet e tyre, duke ndihmuar në ndërtimin e marrëdhënieve të qëndrueshme dhe besnike.

Kur një partner shmangës ndjen një presion ose afërsi të tepruar, ai mund të tërhiqet, duke e lënë partnerin ankthioz të ndihet i refuzuar dhe të kërkojë më shumë afërsinë. Kjo krijon një cikël të përsëritur: sa më shumë që njëri afron, aq më shumë tjetri largohet.

Në disa raste, partnerët shmangës mund të fillojnë lidhjen me intensitet, duke dhënë vëmendje dhe emocione të mëdha, por më vonë të tërhiqen, duke lënë partnerin tjetër të hutuar dhe emocionalisht të lënduar.