Ministrja shqiptare, homologut serb për Ibrin: Lumi dhe historia rrjedhin përpara

Ministrja e Shtetit dhe kryenegociatorja e Shqipërisë për negociatat me Bashkimin Evropian, Majlinda Dhuka, ka reaguar ndaj deklaratave të ministit serb për Integrim Evropian, Nemanja Staroviq, lidhur me propozimin e devijimit të lumit Ibër.

Përmes një postimi në rrjetet sociale, Dhuka thekson se rajoni ka një rrugë të pakthyeshme, duke afirmuar se “lumi rrjedh përpara, siç bën edhe historia”. Ajo shprehu se nuk mund të rrijë “duarkryq” ndërkohë që Staroviq sjell metaforën e “kështjellës prej rëre” në një debat mbi një lumë.

Dhuka kritikoi këtë metaforë si strukturalisht të mangët, duke theksuar se ajo mbështetet në një interpretim selektiv të Rezolutës 1244, duke u bërë vetë një kështjellë prej rëre. Ajo vuri në dukje se lumi Ibër duhet të sjellë ujë dhe jo pakënaqësi gjeopolitike.

Ministrja gjithashtu përmendi se Shqipëria e sheh dëshpërimin për një instrument presioni politik si të papranueshëm dhe theksoi se kufijtë nuk duhet të ndryshohen me forcë. “Shqipëria nuk ka asnjë pretendim territorial ndaj Serbisë,” tha Dhuka, duke kërkuar një Europë të Madhe që përfshin Shqipërinë, Kosovën dhe Serbinë.

Kjo reagim është dhënë pas komenteve të presidentit serb, Aleksandar Vuçiq, mbi planin për devijimin e lumit Ibër, i cili kalon nëpër Serbi dhe më pas hyn në Kosovë. Lumi Ibër është një burim i rëndësishëm për liqenin artificial të Ujmanit, pjesa më e madhe e të cilit ndodhet në Kosovë.

Në një letër të saj, Dhuka kujton se Rezoluta 1244 nuk rivendosi sovranitetin serb mbi Kosovën, por vendosi administrimin ndërkombëtar dhe nuk paracaktoi rezultatin e procesit politik për statusin e Kosovës. Ajo theksoi se përmendja e Ukrainës në diskutimin për Kosovën është një argument kundër vetes, duke rikujtuar se Kosova shpalli pavarësinë pas një historie të gjatë të konfliktesh dhe ndërhyrjes ndërkombëtare.

Ministrja shprehu besimin se marrëveshjet mes dy vendeve duhet të trajtohen në mënyrë reciproke dhe se uji, si burim jetësor, nuk duhet të shndërrohet në një instrument presioni politik. Ajo përfundoi duke thënë se, për të ndërtuar së bashku një të ardhme evropiane, themeli duhet të jetë realiteti, jo fantazitë e së kaluarës.