Udhëheqësi suprem i Iranit, Mojtaba Khamenei, ka munguar në lutjet mortore për babanë e tij, ajatollahun Ali Khamenei, të mbajtura mëngjesin e 5 korrikut. Kjo ceremoni ka kaluar më shumë se katër muaj pas vrasjes së tij gjatë sulmeve amerikano-izraelite në fillim të luftës në Lindjen e Mesme.
Lutjet u udhëhoqën nga Ajatollahu i Madh Ja’far Sobhani, një nga klerikët më të njohur shiitë të Iranit. Mojtaba Khamenei, i cili është quajtur gjerësisht si ajatollah dhe u emërua udhëheqës suprem pas vdekjes së babait të tij, nuk ishte i pranishëm në ceremoninë mortore. Tradita kërkon që çdo pasardhës të udhëheqë lutjet për paraardhësin e tij, një rol që analistët e shohin si një forcim të legjitimitetit të trashëgimisë së pushtetit.
Mojtaba nuk është parë në publike që pas raportimeve për plagosjen e tij në të njëjtin sulm që vrau babanë e tij më 28 shkurt. Gjatë muajve të fundit, nuk është publikuar asnjë incizim audio ose video që e tregon atë, duke ngritur pikëpyetje mbi gjendjen e tij shëndetësore dhe aftësinë për të ushtruar detyrat si udhëheqës suprem.
Autoritetet iraniane mund të justifikojnë mungesën e tij në ceremoninë mortore për shkak të shqetësimeve për sigurinë. Megjithatë, prania e shumicës së zyrtarëve më të lartë të Republikës Islamike sugjeron se autoritetet kishin besim në masat e sigurisë, pavarësisht mundësisë për një sulm nga Izraeli ose Shtetet e Bashkuara.
Në ceremoninë mortore ishin të pranishëm drejtuesit e tri degëve të pushtetit, komandantët e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), si dhe oficerë të lartë të Forcës Quds të IRGC-së, e cila mbikëqyr operacionet ushtarake dhe të fshehta të Iranit jashtë vendit.
Më 3 korrik, presidenti amerikan Donald Trump njoftoi se Uashingtoni i kishte dhënë Teheranit “një javë pushim” për zhvillimin e ceremonive mortore, përpara rifillimit të negociatave indirekte për marrëveshjen e paqes. Të pranishëm pranë arkivolit të babait të tyre më 5 korrik ishin edhe tre djemtë e tjerë të Ali Khameneit – Mostafa, Masud dhe Meysam – të cilët gjithashtu kishin qëndruar larg syrit të publikut gjatë luftës.
Be the first to comment